Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

Uitstap Zierikzee

Fruitveiling Zierikzee - foto: Ewald Vancoppenolle Fruitveiling Zierikzee - foto: Ewald Vancoppenolle

Klik op de foto om te vergroten

Zierikszee

Fruitveiling Zierikzee - foto: Ewald Vancoppenolle

Verslag van de uitstap naar Zeeland op 28 april 2012
Dirk Soenen

38 vroege vogels op de parking van Sint-Lodewijkscollege op zaterdagmorgen. Niet voor de Brugse wekelijkse marktdag maar voor een uitstap naar de buren in Zeeland.

Organisator van dienst was de werkgroep Brugs Kokkerellen. Ook deze keer wilden we een link leggen tussen heemkunde/ geschiedenis en kokkerellen. Gezien we dit jaar ook de gastheer zijn voor de tentoonstelling tijdens het kermisweek-end van St Kruis, wilden we ons thema 'Appels en peren' al even in the picture zetten. En waar kan dit beter dan in het fruitteeltmuseum in Kapelle?

Vanuit Brugge ging het dus zoals gezegd via de scheldetunnel naar Kapelle. In de gebouwen van een voormalige tuinbouwschool is er een relatief kleinschalig maar mooi uitgebouwd fruitteeltmuseum gevestigd. We werden verwelkomd door een reuze appel en peer die ons van op het dak toekeken. Een korte wandeling van de – niet echt op grote bussen voorziene – parking naar het schoolgebouw zelf, bracht ons door de proeftuin waar een 80tal appel- en perenrassen worden verbouwd. De proeftuin met allerlei oude rassen, verschillende groei- en snoeivormen bleef er omwille van de weeromstandigheden een beetje eenzaam bij liggen. Een aandachtige toeschouwer had 'en passant' wel enkele rariteiten gezien zoals o.m. enkele bundeltjes stro die her en der waren samengebonden rond de takken van de fruitbomen. Een prima schuilplaats voor de oorwurmen die deze heesters vrijhouden van allerlei ongedierte. Deze veelvraten zijn immers een biologisch bestrijdingsmiddel bij uitstek in de fruitteelt, werd ons later tijdens de rondleiding verteld.

 Eerst een warm welkom met een gebakje en een kop koffie en daarna onze kennis wat aanscherpen met allerlei info die we kregen van de gids ter plaatse. Zeeland is een prima fruitstreeks die reeds van oudscher geexploiteerd wordt. Zelfs de Romeinse godin van de fruitteelt was ter plaatse.

Langs allerlei spullen die gebruikt worden bij de teelt en handel in fruit, werden we geruisloos naar de veilingzaal gebracht. Wie had gedacht dat die West-Vlamingen zich zouden laten rollen, kwam bedrogen uit. Niettegenstaande het onze eerste veilingbeurt was, werden er een paar mooie prijzen afgeklopt. Het museum zelf was voor de werkgroep kokkerellen meer dan de moeite waard en er werd dan ook ter plaatse beslist onze Hollandse vrienden uit te nodigen voor onze expo (of op zijn minst te proberen wat tentoonstellingsmateriaal in Brugge te krijgen).

 Ieder lokaaltje had zijn eigen thema: groei en snoei van de fruitboom, bestrijding van ziektes, pluk en commercialisering. Een korte demonstratie van een heuse – en door haar eenvoud vernuftige - trieermachine kwam op het einde van onze rondleiding.

 Terug de bus op richting Zierikszee. Ook daar bleek dat de Zeelandse wegen niet altijd berekend zijn op grote bussen.. Langs de oude stadspoort werden we Zierikszee binnen geloodst. Onze eerste halte was – hoe kan het ook anders – een restaurantje waar allerlei lekkers uit Zeeland werd verorberd. Helaas stond de Oosterscheldekreeft niet op het menu deze keer maar de andere zeevruchten waren er niet minder smakelijk.

Na deze smaakvolle halte in de Proeverij, werden we door een gids wegwijs gemaakt in het verleden van Zierikszee. De start langs de talrijke mosselschepen gaf meteen aan waar deze mensen hun inkomen vandaan haalden: de zee, de zee en nog eens de zee.

En dat die zee niet alleen geeft maar ook neemt hebben ze hier in 1953 ook kunnen aan de lijve ondervinden. Grote stukken van de stad stonden onder water en alle vee werd bijeengedreven tegen de muur van de oude kerk, die wat hoger lag. Doorheen heel de stad kan je nu nog zien dat de kaaimuren een stuk hoger liggen dan de binnenstad. Deze wordt heden ten dage beschermd door de talrijke verplaatsbare schotten die strategisch zijn opgesteld tussen de huizen. Bij stormvloed gaan deze onherroepelijk dicht. De watersnood was trouwens ook de boosdoener die ervoor gezorgd heeft dat er in de regio bijna geen grote bomen meer staan: de verzilte grondwatertafel deed heel wat exemplaren afsterven.In het centrum konden we wel nog een kastanjeboom van formaat zien. Deze had het euvel waten te overleven dankzij zijn wortelstel dat voldoende diep ging om hem van zoet water te voorzien.

Zierikszee zelf zou onstaan zijn langs de oevers van de Ee. Jawel de naam verwijst niet naar de zee maar naar een veel bescheidener water, nl de rivier de Ee. In de loop der jaren slibden vele kreken dicht en het grondgebied van de stad kreeg zijn huidige vorm.

De stad zelf telt de dag van vandaag meer dan 500 monumenten: de oude gevangenis, huizen en pakhuizen van handelaars, de oude kerk,, de toegangspoort en de oude scheepsloods, zijn er maar enkele van. Het meest monumentale bouwwerk is wellicht de Sint Lievensmonstertoren. Een toonbeeld van hoogmoed, kleiner dan aanvankelijk bedoeld maar toch indrukwekkend qua omvang.

Wie het allemaal nog eens gedetailleerd wil nalezen, kan best terecht op :

klik hier

 Na onze rondleiding werd het bezoek afgerond in een oude scheepsloods, die werd omgetoverd in een horecazaak. Ook hier mochten we weer onze smaakpapillen verwennen met enkele proevertjes.

Een stevige busreis later, stonden we terug in Brugge.